آری تمام شب زیباست

آنگه که یاد او بودم

نا گهان چو چشمکی مفتون

از ستاره ایی برخاست

آری تمام شب زیباست

چون سکوتی و رازی و رویاست

از نفسهای پر شراره ام بی شک

دوزخی درمیان آسمان برپاست

میل عشق و مستی نیست

چون بهشت بی ساغر

در شبان من رویاست

Iman

من کوچ خواهم کرد

تا رفیع ترین قله خورشید

تا سپید ترین جاده امید

تا عمیق ترین لحظه های نیایش

آنجا که دیوارها فاصله نیندازند.

وکوچه ها نشان از غربت در دل نداشته باشند.

آنجا که آسمانش آبی ست

شب ها یش مهتابی ست

و عشق بیداری ست

آنجا که دوستی ابدی ست

و زندگی پر ز معنی ست

جایی که در آن

روی گلبرگ سرخ گونه ی دلم

جای پای باران خالی ست.

Iman